indico, indicare, indicavi, indicatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent

point out, show, indicate, expose, betray, reveal; inform against, accuse;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1indicoindicamus
2indicasindicatis
3indicatindicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentindicare
activeperfectindicavisse
passivepresentindicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
indica
indicate
future
PersonSingularPlural
2
indicato
indicatote
3
indicato
indicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
indicare
indicamini
future
PersonSingularPlural
2
indicator
—
3
indicator
indicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
indicatus
indicati
Gen.
indicati
indicatorum
Dat.
indicato
—
Acc.
indicatum
indicatos
Voc.
indicate
indicati
Abl.
indicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
indicata
indicatae
Gen.
indicatae
indicatarum
Dat.
indicatae
—
Acc.
indicatam
indicatas
Voc.
indicata
indicatae
Abl.
indicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
indicatum
indicata
Gen.
indicati
indicatorum
Dat.
indicato
—
Acc.
indicatum
indicata
Voc.
indicatum
indicata
Abl.
indicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
indicandus
—
Gen.
indicandi
—
Dat.
indicando
—
Acc.
indicandum
—
Voc.
indicande
—
Abl.
indicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
indicanda
—
Gen.
indicandae
—
Dat.
indicandae
—
Acc.
indicandam
—
Voc.
indicanda
—
Abl.
indicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
indicandum
—
Gen.
indicandi
—
Dat.
indicando
—
Acc.
indicandum
—
Voc.
indicandum
—
Abl.
indicando
—

Supines

accusative: indicatum; ablative: indicatu