indaudio, indaudire, indaudivi, indauditus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Early

hear of; learn; (archaic form of inaudio);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1indaudioindaudimus
2indaudisindauditis
3indauditindaudiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentindaudire
activeperfectindaudivisse
passivepresentindaudiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
indaudi
indaudite
future
PersonSingularPlural
2
indaudito
indauditote
3
indaudito
indaudiunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
indaudire
indaudimini
future
PersonSingularPlural
2
indauditor
—
3
indauditor
indaudiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
indauditus
indauditi
Gen.
indauditi
indauditorum
Dat.
indaudito
—
Acc.
indauditum
indauditos
Voc.
indaudite
indauditi
Abl.
indaudito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
indaudita
indauditae
Gen.
indauditae
indauditarum
Dat.
indauditae
—
Acc.
indauditam
indauditas
Voc.
indaudita
indauditae
Abl.
indaudita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
indauditum
indaudita
Gen.
indauditi
indauditorum
Dat.
indaudito
—
Acc.
indauditum
indaudita
Voc.
indauditum
indaudita
Abl.
indaudito
—

Supines

accusative: indauditum; ablative: indauditu

Examples

No examples found.