indago, indagare, indagavi, indagatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

track down, hunt out; search out, try to find/procure by seeking; investigate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1indagoindagamus
2indagasindagatis
3indagatindagant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentindagare
activeperfectindagavisse
passivepresentindagari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
indaga
indagate
future
PersonSingularPlural
2
indagato
indagatote
3
indagato
indaganto

passive

present
PersonSingularPlural
2
indagare
indagamini
future
PersonSingularPlural
2
indagator
—
3
indagator
indagantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
indagatus
indagati
Gen.
indagati
indagatorum
Dat.
indagato
—
Acc.
indagatum
indagatos
Voc.
indagate
indagati
Abl.
indagato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
indagata
indagatae
Gen.
indagatae
indagatarum
Dat.
indagatae
—
Acc.
indagatam
indagatas
Voc.
indagata
indagatae
Abl.
indagata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
indagatum
indagata
Gen.
indagati
indagatorum
Dat.
indagato
—
Acc.
indagatum
indagata
Voc.
indagatum
indagata
Abl.
indagato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
indagandus
—
Gen.
indagandi
—
Dat.
indagando
—
Acc.
indagandum
—
Voc.
indagande
—
Abl.
indagando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
indaganda
—
Gen.
indagandae
—
Dat.
indagandae
—
Acc.
indagandam
—
Voc.
indaganda
—
Abl.
indaganda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
indagandum
—
Gen.
indagandi
—
Dat.
indagando
—
Acc.
indagandum
—
Voc.
indagandum
—
Abl.
indagando
—

Supines

accusative: indagatum; ablative: indagatu