incumbro, incumbrare, incumbravi, incumbratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Latham (Medieval Word List)
Age:
Medieval

obstruct; block;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1incumbroincumbramus
2incumbrasincumbratis
3incumbratincumbrant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentincumbrare
activeperfectincumbravisse
passivepresentincumbrari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
incumbra
incumbrate
future
PersonSingularPlural
2
incumbrato
incumbratote
3
incumbrato
incumbranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
incumbrare
incumbramini
future
PersonSingularPlural
2
incumbrator
—
3
incumbrator
incumbrantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
incumbratus
incumbrati
Gen.
incumbrati
incumbratorum
Dat.
incumbrato
—
Acc.
incumbratum
incumbratos
Voc.
incumbrate
incumbrati
Abl.
incumbrato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
incumbrata
incumbratae
Gen.
incumbratae
incumbratarum
Dat.
incumbratae
—
Acc.
incumbratam
incumbratas
Voc.
incumbrata
incumbratae
Abl.
incumbrata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
incumbratum
incumbrata
Gen.
incumbrati
incumbratorum
Dat.
incumbrato
—
Acc.
incumbratum
incumbrata
Voc.
incumbratum
incumbrata
Abl.
incumbrato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
incumbrandus
—
Gen.
incumbrandi
—
Dat.
incumbrando
—
Acc.
incumbrandum
—
Voc.
incumbrande
—
Abl.
incumbrando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
incumbranda
—
Gen.
incumbrandae
—
Dat.
incumbrandae
—
Acc.
incumbrandam
—
Voc.
incumbranda
—
Abl.
incumbranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
incumbrandum
—
Gen.
incumbrandi
—
Dat.
incumbrando
—
Acc.
incumbrandum
—
Voc.
incumbrandum
—
Abl.
incumbrando
—

Supines

accusative: incumbratum; ablative: incumbratu

Examples

No examples found.