incumbo, incumbere, incumbui, incumbitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent

lean forward/over/on, press on; attack, apply force; fall on (one's sword);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1incumboincumbimus
2incumbisincumbitis
3incumbitincumbunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentincumbere
activeperfectincumbuisse
passivepresentincumbi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
incumbe
incumbite
future
PersonSingularPlural
2
incumbito
incumbitote
3
incumbito
incumbunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
incumbere
incumbimini
future
PersonSingularPlural
2
incumbitor
—
3
incumbitor
incumbuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
incumbitus
incumbiti
Gen.
incumbiti
incumbitorum
Dat.
incumbito
—
Acc.
incumbitum
incumbitos
Voc.
incumbite
incumbiti
Abl.
incumbito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
incumbita
incumbitae
Gen.
incumbitae
incumbitarum
Dat.
incumbitae
—
Acc.
incumbitam
incumbitas
Voc.
incumbita
incumbitae
Abl.
incumbita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
incumbitum
incumbita
Gen.
incumbiti
incumbitorum
Dat.
incumbito
—
Acc.
incumbitum
incumbita
Voc.
incumbitum
incumbita
Abl.
incumbito
—

Supines

accusative: incumbitum; ablative: incumbitu

Examples

No examples found.