incubito, incubitare, incubitavi, incubitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Lewis & Short

lie upon; brood;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1incubitoincubitamus
2incubitasincubitatis
3incubitatincubitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentincubitare
activeperfectincubitavisse
passivepresentincubitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
incubita
incubitate
future
PersonSingularPlural
2
incubitato
incubitatote
3
incubitato
incubitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
incubitare
incubitamini
future
PersonSingularPlural
2
incubitator
—
3
incubitator
incubitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
incubitatus
incubitati
Gen.
incubitati
incubitatorum
Dat.
incubitato
—
Acc.
incubitatum
incubitatos
Voc.
incubitate
incubitati
Abl.
incubitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
incubitata
incubitatae
Gen.
incubitatae
incubitatarum
Dat.
incubitatae
—
Acc.
incubitatam
incubitatas
Voc.
incubitata
incubitatae
Abl.
incubitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
incubitatum
incubitata
Gen.
incubitati
incubitatorum
Dat.
incubitato
—
Acc.
incubitatum
incubitata
Voc.
incubitatum
incubitata
Abl.
incubitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
incubitandus
—
Gen.
incubitandi
—
Dat.
incubitando
—
Acc.
incubitandum
—
Voc.
incubitande
—
Abl.
incubitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
incubitanda
—
Gen.
incubitandae
—
Dat.
incubitandae
—
Acc.
incubitandam
—
Voc.
incubitanda
—
Abl.
incubitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
incubitandum
—
Gen.
incubitandi
—
Dat.
incubitando
—
Acc.
incubitandum
—
Voc.
incubitandum
—
Abl.
incubitando
—

Supines

accusative: incubitatum; ablative: incubitatu

Examples

No examples found.