incubo, incubare, incubui, incubitus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent

lie in or on (w/DAT); sit upon; brood over; keep a jealous watch (over);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1incuboincubamus
2incubasincubatis
3incubatincubant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentincubare
activeperfectincubuisse
passivepresentincubari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
incuba
incubate
future
PersonSingularPlural
2
incubato
incubatote
3
incubato
incubanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
incubare
incubamini
future
PersonSingularPlural
2
incubator
—
3
incubator
incubantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
incubitus
incubiti
Gen.
incubiti
incubitorum
Dat.
incubito
—
Acc.
incubitum
incubitos
Voc.
incubite
incubiti
Abl.
incubito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
incubita
incubitae
Gen.
incubitae
incubitarum
Dat.
incubitae
—
Acc.
incubitam
incubitas
Voc.
incubita
incubitae
Abl.
incubita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
incubitum
incubita
Gen.
incubiti
incubitorum
Dat.
incubito
—
Acc.
incubitum
incubita
Voc.
incubitum
incubita
Abl.
incubito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
incubandus
—
Gen.
incubandi
—
Dat.
incubando
—
Acc.
incubandum
—
Voc.
incubande
—
Abl.
incubando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
incubanda
—
Gen.
incubandae
—
Dat.
incubandae
—
Acc.
incubandam
—
Voc.
incubanda
—
Abl.
incubanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
incubandum
—
Gen.
incubandi
—
Dat.
incubando
—
Acc.
incubandum
—
Voc.
incubandum
—
Abl.
incubando
—

Supines

accusative: incubitum; ablative: incubitu