incubo, incubare, incubavi, incubatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short

brood; (rare alt. perf/vpar for incubo);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1incuboincubamus
2incubasincubatis
3incubatincubant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentincubare
activeperfectincubavisse
passivepresentincubari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
incuba
incubate
future
PersonSingularPlural
2
incubato
incubatote
3
incubato
incubanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
incubare
incubamini
future
PersonSingularPlural
2
incubator
—
3
incubator
incubantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
incubatus
incubati
Gen.
incubati
incubatorum
Dat.
incubato
—
Acc.
incubatum
incubatos
Voc.
incubate
incubati
Abl.
incubato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
incubata
incubatae
Gen.
incubatae
incubatarum
Dat.
incubatae
—
Acc.
incubatam
incubatas
Voc.
incubata
incubatae
Abl.
incubata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
incubatum
incubata
Gen.
incubati
incubatorum
Dat.
incubato
—
Acc.
incubatum
incubata
Voc.
incubatum
incubata
Abl.
incubato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
incubandus
—
Gen.
incubandi
—
Dat.
incubando
—
Acc.
incubandum
—
Voc.
incubande
—
Abl.
incubando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
incubanda
—
Gen.
incubandae
—
Dat.
incubandae
—
Acc.
incubandam
—
Voc.
incubanda
—
Abl.
incubanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
incubandum
—
Gen.
incubandi
—
Dat.
incubando
—
Acc.
incubandum
—
Voc.
incubandum
—
Abl.
incubando
—

Supines

accusative: incubatum; ablative: incubatu