incompetens, incompetentis (gen.), incompetentior -or -us, incompetentissimus -a -um:

Adjective · 3rd declension · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Later

insufficient;

Inflections

positive

neuter
CaseSingularPlural
Nom.—
incompetentia
Acc.
incompetens
incompetentia
Voc.—
incompetentia

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
incompetentius
incompetentiora
Gen.
incompetentioris
—
Acc.
incompetentius
incompetentiora
Voc.
incompetentius
incompetentiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
incompetentissimus
incompetentissimi
Gen.
incompetentissimi
incompetentissimorum
Dat.
incompetentissimo
—
Acc.
incompetentissimum
incompetentissimos
Voc.
incompetentissime
incompetentissimi
Abl.
incompetentissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
incompetentissima
incompetentissimae
Gen.
incompetentissimae
incompetentissimarum
Dat.
incompetentissimae
—
Acc.
incompetentissimam
incompetentissimas
Voc.
incompetentissima
incompetentissimae
Abl.
incompetentissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
incompetentissimum
incompetentissima
Gen.
incompetentissimi
incompetentissimorum
Dat.
incompetentissimo
—
Acc.
incompetentissimum
incompetentissima
Voc.
incompetentissimum
incompetentissima
Abl.
incompetentissimo
—

Examples

No examples found.