inclamito, inclamitare, inclamitavi, inclamitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Early

abuse; scold;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inclamitoinclamitamus
2inclamitasinclamitatis
3inclamitatinclamitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinclamitare
activeperfectinclamitavisse
passivepresentinclamitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inclamita
inclamitate
future
PersonSingularPlural
2
inclamitato
inclamitatote
3
inclamitato
inclamitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inclamitare
inclamitamini
future
PersonSingularPlural
2
inclamitator
—
3
inclamitator
inclamitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inclamitatus
inclamitati
Gen.
inclamitati
inclamitatorum
Dat.
inclamitato
—
Acc.
inclamitatum
inclamitatos
Voc.
inclamitate
inclamitati
Abl.
inclamitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inclamitata
inclamitatae
Gen.
inclamitatae
inclamitatarum
Dat.
inclamitatae
—
Acc.
inclamitatam
inclamitatas
Voc.
inclamitata
inclamitatae
Abl.
inclamitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inclamitatum
inclamitata
Gen.
inclamitati
inclamitatorum
Dat.
inclamitato
—
Acc.
inclamitatum
inclamitata
Voc.
inclamitatum
inclamitata
Abl.
inclamitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inclamitandus
—
Gen.
inclamitandi
—
Dat.
inclamitando
—
Acc.
inclamitandum
—
Voc.
inclamitande
—
Abl.
inclamitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inclamitanda
—
Gen.
inclamitandae
—
Dat.
inclamitandae
—
Acc.
inclamitandam
—
Voc.
inclamitanda
—
Abl.
inclamitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inclamitandum
—
Gen.
inclamitandi
—
Dat.
inclamitando
—
Acc.
inclamitandum
—
Voc.
inclamitandum
—
Abl.
inclamitando
—

Supines

accusative: inclamitatum; ablative: inclamitatu

Examples

No examples found.