incito, incitare, incitavi, incitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

enrage; urge on; inspire; arouse;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1incitoincitamus
2incitasincitatis
3incitatincitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentincitare
activeperfectincitavisse
passivepresentincitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
incita
incitate
future
PersonSingularPlural
2
incitato
incitatote
3
incitato
incitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
incitare
incitamini
future
PersonSingularPlural
2
incitator
—
3
incitator
incitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
incitatus
incitati
Gen.
incitati
incitatorum
Dat.
incitato
—
Acc.
incitatum
incitatos
Voc.
incitate
incitati
Abl.
incitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
incitata
incitatae
Gen.
incitatae
incitatarum
Dat.
incitatae
—
Acc.
incitatam
incitatas
Voc.
incitata
incitatae
Abl.
incitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
incitatum
incitata
Gen.
incitati
incitatorum
Dat.
incitato
—
Acc.
incitatum
incitata
Voc.
incitatum
incitata
Abl.
incitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
incitandus
—
Gen.
incitandi
—
Dat.
incitando
—
Acc.
incitandum
—
Voc.
incitande
—
Abl.
incitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
incitanda
—
Gen.
incitandae
—
Dat.
incitandae
—
Acc.
incitandam
—
Voc.
incitanda
—
Abl.
incitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
incitandum
—
Gen.
incitandi
—
Dat.
incitando
—
Acc.
incitandum
—
Voc.
incitandum
—
Abl.
incitando
—

Supines

accusative: incitatum; ablative: incitatu