incerto, incertare, incertavi, incertatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short

render uncertain;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1incertoincertamus
2incertasincertatis
3incertatincertant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentincertare
activeperfectincertavisse
passivepresentincertari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
incerta
incertate
future
PersonSingularPlural
2
incertato
incertatote
3
incertato
incertanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
incertare
incertamini
future
PersonSingularPlural
2
incertator
—
3
incertator
incertantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
incertatus
incertati
Gen.
incertati
incertatorum
Dat.
incertato
—
Acc.
incertatum
incertatos
Voc.
incertate
incertati
Abl.
incertato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
incertata
incertatae
Gen.
incertatae
incertatarum
Dat.
incertatae
—
Acc.
incertatam
incertatas
Voc.
incertata
incertatae
Abl.
incertata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
incertatum
incertata
Gen.
incertati
incertatorum
Dat.
incertato
—
Acc.
incertatum
incertata
Voc.
incertatum
incertata
Abl.
incertato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
incertandus
—
Gen.
incertandi
—
Dat.
incertando
—
Acc.
incertandum
—
Voc.
incertande
—
Abl.
incertando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
incertanda
—
Gen.
incertandae
—
Dat.
incertandae
—
Acc.
incertandam
—
Voc.
incertanda
—
Abl.
incertanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
incertandum
—
Gen.
incertandi
—
Dat.
incertando
—
Acc.
incertandum
—
Voc.
incertandum
—
Abl.
incertando
—

Supines

accusative: incertatum; ablative: incertatu