incepto, inceptare, inceptavi, inceptatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short

begin; undertake; attempt;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inceptoinceptamus
2inceptasinceptatis
3inceptatinceptant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinceptare
activeperfectinceptavisse
passivepresentinceptari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
incepta
inceptate
future
PersonSingularPlural
2
inceptato
inceptatote
3
inceptato
inceptanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inceptare
inceptamini
future
PersonSingularPlural
2
inceptator
—
3
inceptator
inceptantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inceptatus
inceptati
Gen.
inceptati
inceptatorum
Dat.
inceptato
—
Acc.
inceptatum
inceptatos
Voc.
inceptate
inceptati
Abl.
inceptato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inceptata
inceptatae
Gen.
inceptatae
inceptatarum
Dat.
inceptatae
—
Acc.
inceptatam
inceptatas
Voc.
inceptata
inceptatae
Abl.
inceptata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inceptatum
inceptata
Gen.
inceptati
inceptatorum
Dat.
inceptato
—
Acc.
inceptatum
inceptata
Voc.
inceptatum
inceptata
Abl.
inceptato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inceptandus
—
Gen.
inceptandi
—
Dat.
inceptando
—
Acc.
inceptandum
—
Voc.
inceptande
—
Abl.
inceptando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inceptanda
—
Gen.
inceptandae
—
Dat.
inceptandae
—
Acc.
inceptandam
—
Voc.
inceptanda
—
Abl.
inceptanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inceptandum
—
Gen.
inceptandi
—
Dat.
inceptando
—
Acc.
inceptandum
—
Voc.
inceptandum
—
Abl.
inceptando
—

Supines

accusative: inceptatum; ablative: inceptatu