incenso, incensare, incensavi, incensatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Souter (Later Latin)
Age:
Later

burn incense;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1incensoincensamus
2incensasincensatis
3incensatincensant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentincensare
activeperfectincensavisse
passivepresentincensari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
incensa
incensate
future
PersonSingularPlural
2
incensato
incensatote
3
incensato
incensanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
incensare
incensamini
future
PersonSingularPlural
2
incensator
—
3
incensator
incensantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
incensatus
incensati
Gen.
incensati
incensatorum
Dat.
incensato
—
Acc.
incensatum
incensatos
Voc.
incensate
incensati
Abl.
incensato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
incensata
incensatae
Gen.
incensatae
incensatarum
Dat.
incensatae
—
Acc.
incensatam
incensatas
Voc.
incensata
incensatae
Abl.
incensata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
incensatum
incensata
Gen.
incensati
incensatorum
Dat.
incensato
—
Acc.
incensatum
incensata
Voc.
incensatum
incensata
Abl.
incensato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
incensandus
—
Gen.
incensandi
—
Dat.
incensando
—
Acc.
incensandum
—
Voc.
incensande
—
Abl.
incensando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
incensanda
—
Gen.
incensandae
—
Dat.
incensandae
—
Acc.
incensandam
—
Voc.
incensanda
—
Abl.
incensanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
incensandum
—
Gen.
incensandi
—
Dat.
incensando
—
Acc.
incensandum
—
Voc.
incensandum
—
Abl.
incensando
—

Supines

accusative: incensatum; ablative: incensatu