inaudio, inaudire, inaudivi, inauditus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short

hear of; learn;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inaudioinaudimus
2inaudisinauditis
3inauditinaudiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinaudire
activeperfectinaudivisse
passivepresentinaudiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inaudi
inaudite
future
PersonSingularPlural
2
inaudito
inauditote
3
inaudito
inaudiunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inaudire
inaudimini
future
PersonSingularPlural
2
inauditor
—
3
inauditor
inaudiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inauditus
inauditi
Gen.
inauditi
inauditorum
Dat.
inaudito
—
Acc.
inauditum
inauditos
Voc.
inaudite
inauditi
Abl.
inaudito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inaudita
inauditae
Gen.
inauditae
inauditarum
Dat.
inauditae
—
Acc.
inauditam
inauditas
Voc.
inaudita
inauditae
Abl.
inaudita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inauditum
inaudita
Gen.
inauditi
inauditorum
Dat.
inaudito
—
Acc.
inauditum
inaudita
Voc.
inauditum
inaudita
Abl.
inaudito
—

Supines

accusative: inauditum; ablative: inauditu

Examples

No examples found.