Skip to content

inanio

inanio, inanire, inanivi, inanitus

Verb · 3rd conjugation

Frequency:
Lesser

empty;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inanioinanimus
2inanisinanitis
3inanitinaniunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinanire
activeperfectinanivisse
passivepresentinaniri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inani
inanite
future
PersonSingularPlural
2
inanito
inanitote
3
inanito
inaniunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inanire
inanimini
future
PersonSingularPlural
2
inanitor
—
3
inanitor
inaniuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inanitus
inaniti
Gen.
inaniti
inanitorum
Dat.
inanito
—
Acc.
inanitum
inanitos
Voc.
inanite
inaniti
Abl.
inanito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inanita
inanitae
Gen.
inanitae
inanitarum
Dat.
inanitae
—
Acc.
inanitam
inanitas
Voc.
inanita
inanitae
Abl.
inanita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inanitum
inanita
Gen.
inaniti
inanitorum
Dat.
inanito
—
Acc.
inanitum
inanita
Voc.
inanitum
inanita
Abl.
inanito
—

Supines

accusative: inanitum; ablative: inanitu

Text excerpts

Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

No examples found.