inamarico, inamaricare, inamaricavi, inamaricatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

embitter;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inamaricoinamaricamus
2inamaricasinamaricatis
3inamaricatinamaricant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinamaricare
activeperfectinamaricavisse
passivepresentinamaricari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inamarica
inamaricate
future
PersonSingularPlural
2
inamaricato
inamaricatote
3
inamaricato
inamaricanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inamaricare
inamaricamini
future
PersonSingularPlural
2
inamaricator
—
3
inamaricator
inamaricantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inamaricatus
inamaricati
Gen.
inamaricati
inamaricatorum
Dat.
inamaricato
—
Acc.
inamaricatum
inamaricatos
Voc.
inamaricate
inamaricati
Abl.
inamaricato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inamaricata
inamaricatae
Gen.
inamaricatae
inamaricatarum
Dat.
inamaricatae
—
Acc.
inamaricatam
inamaricatas
Voc.
inamaricata
inamaricatae
Abl.
inamaricata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inamaricatum
inamaricata
Gen.
inamaricati
inamaricatorum
Dat.
inamaricato
—
Acc.
inamaricatum
inamaricata
Voc.
inamaricatum
inamaricata
Abl.
inamaricato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inamaricandus
—
Gen.
inamaricandi
—
Dat.
inamaricando
—
Acc.
inamaricandum
—
Voc.
inamaricande
—
Abl.
inamaricando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inamaricanda
—
Gen.
inamaricandae
—
Dat.
inamaricandae
—
Acc.
inamaricandam
—
Voc.
inamaricanda
—
Abl.
inamaricanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inamaricandum
—
Gen.
inamaricandi
—
Dat.
inamaricando
—
Acc.
inamaricandum
—
Voc.
inamaricandum
—
Abl.
inamaricando
—

Supines

accusative: inamaricatum; ablative: inamaricatu

Examples

No examples found.