imputo, imputare, imputavi, imputatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

charge, enter as debt/credit; take into account; impute, ascribe; lay to charge;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1imputoimputamus
2imputasimputatis
3imputatimputant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentimputare
activeperfectimputavisse
passivepresentimputari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
imputa
imputate
future
PersonSingularPlural
2
imputato
imputatote
3
imputato
imputanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
imputare
imputamini
future
PersonSingularPlural
2
imputator
—
3
imputator
imputantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
imputatus
imputati
Gen.
imputati
imputatorum
Dat.
imputato
—
Acc.
imputatum
imputatos
Voc.
imputate
imputati
Abl.
imputato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
imputata
imputatae
Gen.
imputatae
imputatarum
Dat.
imputatae
—
Acc.
imputatam
imputatas
Voc.
imputata
imputatae
Abl.
imputata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
imputatum
imputata
Gen.
imputati
imputatorum
Dat.
imputato
—
Acc.
imputatum
imputata
Voc.
imputatum
imputata
Abl.
imputato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
imputandus
—
Gen.
imputandi
—
Dat.
imputando
—
Acc.
imputandum
—
Voc.
imputande
—
Abl.
imputando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
imputanda
—
Gen.
imputandae
—
Dat.
imputandae
—
Acc.
imputandam
—
Voc.
imputanda
—
Abl.
imputanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
imputandum
—
Gen.
imputandi
—
Dat.
imputando
—
Acc.
imputandum
—
Voc.
imputandum
—
Abl.
imputando
—

Supines

accusative: imputatum; ablative: imputatu