agino, aginare, -, -:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

move heaven and earth, do one's best by hook or crook;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1aginoaginamus
2aginasaginatis
3aginataginant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentaginare
passivepresentaginari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
agina
aginate
future
PersonSingularPlural
2
aginato
aginatote
3
aginato
aginanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
aginare
aginamini
future
PersonSingularPlural
2
aginator
—
3
aginator
aginantor

Participles

Present Active Participle

neuter

CaseSingularPlural
Nom.—
aginantia
Acc.
aginans
aginantia
Voc.—
aginantia

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
aginandus
—
Gen.
aginandi
—
Dat.
aginando
—
Acc.
aginandum
—
Voc.
aginande
—
Abl.
aginando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
aginanda
—
Gen.
aginandae
—
Dat.
aginandae
—
Acc.
aginandam
—
Voc.
aginanda
—
Abl.
aginanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
aginandum
—
Gen.
aginandi
—
Dat.
aginando
—
Acc.
aginandum
—
Voc.
aginandum
—
Abl.
aginando
—

Examples

No examples found.