imprudens, imprudentis (gen.), imprudentior -or -us, imprudentissimus -a -um:

Adjective · 3rd declension · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

ignorant; unaware; unintentional, unsuspecting; foolish/incautious/unthinking;

Inflections

positive

neuter
CaseSingularPlural
Nom.—
imprudentia
Acc.
imprudens
imprudentia
Voc.—
imprudentia

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
imprudentius
imprudentiora
Gen.
imprudentioris
—
Acc.
imprudentius
imprudentiora
Voc.
imprudentius
imprudentiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
imprudentissimus
imprudentissimi
Gen.
imprudentissimi
imprudentissimorum
Dat.
imprudentissimo
—
Acc.
imprudentissimum
imprudentissimos
Voc.
imprudentissime
imprudentissimi
Abl.
imprudentissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
imprudentissima
imprudentissimae
Gen.
imprudentissimae
imprudentissimarum
Dat.
imprudentissimae
—
Acc.
imprudentissimam
imprudentissimas
Voc.
imprudentissima
imprudentissimae
Abl.
imprudentissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
imprudentissimum
imprudentissima
Gen.
imprudentissimi
imprudentissimorum
Dat.
imprudentissimo
—
Acc.
imprudentissimum
imprudentissima
Voc.
imprudentissimum
imprudentissima
Abl.
imprudentissimo
—