impropero, improperare, improperavi, improperatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

blame (person); reproach (with), taunt, upbraid (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1improperoimproperamus
2improperasimproperatis
3improperatimproperant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentimproperare
activeperfectimproperavisse
passivepresentimproperari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
impropera
improperate
future
PersonSingularPlural
2
improperato
improperatote
3
improperato
improperanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
improperare
improperamini
future
PersonSingularPlural
2
improperator
—
3
improperator
improperantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
improperatus
improperati
Gen.
improperati
improperatorum
Dat.
improperato
—
Acc.
improperatum
improperatos
Voc.
improperate
improperati
Abl.
improperato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
improperata
improperatae
Gen.
improperatae
improperatarum
Dat.
improperatae
—
Acc.
improperatam
improperatas
Voc.
improperata
improperatae
Abl.
improperata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
improperatum
improperata
Gen.
improperati
improperatorum
Dat.
improperato
—
Acc.
improperatum
improperata
Voc.
improperatum
improperata
Abl.
improperato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
improperandus
—
Gen.
improperandi
—
Dat.
improperando
—
Acc.
improperandum
—
Voc.
improperande
—
Abl.
improperando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
improperanda
—
Gen.
improperandae
—
Dat.
improperandae
—
Acc.
improperandam
—
Voc.
improperanda
—
Abl.
improperanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
improperandum
—
Gen.
improperandi
—
Dat.
improperando
—
Acc.
improperandum
—
Voc.
improperandum
—
Abl.
improperando
—

Supines

accusative: improperatum; ablative: improperatu