impraegno, impraegnare, -, impraegnatus:
Verb · 1st conjugation · variant: 1st
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Age:
- Later
- Field:
- Bio/Medical
impregnate; make pregnant;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | impraegno | impraegnamus |
| 2 | impraegnas | impraegnatis |
| 3 | impraegnat | impraegnant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | impraegnare |
| passive | present | impraegnari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | impraegna | impraegnate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | impraegnato | impraegnatote |
| 3 | impraegnato | impraegnanto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | impraegnare | impraegnamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | impraegnator | — |
| 3 | impraegnator | impraegnantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | impraegnatus | impraegnati |
| Gen. | impraegnati | impraegnatorum |
| Dat. | impraegnato | — |
| Acc. | impraegnatum | impraegnatos |
| Voc. | impraegnate | impraegnati |
| Abl. | impraegnato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | impraegnata | impraegnatae |
| Gen. | impraegnatae | impraegnatarum |
| Dat. | impraegnatae | — |
| Acc. | impraegnatam | impraegnatas |
| Voc. | impraegnata | impraegnatae |
| Abl. | impraegnata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | impraegnatum | impraegnata |
| Gen. | impraegnati | impraegnatorum |
| Dat. | impraegnato | — |
| Acc. | impraegnatum | impraegnata |
| Voc. | impraegnatum | impraegnata |
| Abl. | impraegnato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | impraegnandus | — |
| Gen. | impraegnandi | — |
| Dat. | impraegnando | — |
| Acc. | impraegnandum | — |
| Voc. | impraegnande | — |
| Abl. | impraegnando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | impraegnanda | — |
| Gen. | impraegnandae | — |
| Dat. | impraegnandae | — |
| Acc. | impraegnandam | — |
| Voc. | impraegnanda | — |
| Abl. | impraegnanda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | impraegnandum | — |
| Gen. | impraegnandi | — |
| Dat. | impraegnando | — |
| Acc. | impraegnandum | — |
| Voc. | impraegnandum | — |
| Abl. | impraegnando | — |
Supines
accusative: impraegnatum; ablative: impraegnatu
Examples
No examples found.