implanto, implantare, implantavi, implantatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Later

implant; put in; add; plant; establish;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1implantoimplantamus
2implantasimplantatis
3implantatimplantant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentimplantare
activeperfectimplantavisse
passivepresentimplantari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
implanta
implantate
future
PersonSingularPlural
2
implantato
implantatote
3
implantato
implantanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
implantare
implantamini
future
PersonSingularPlural
2
implantator
—
3
implantator
implantantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
implantatus
implantati
Gen.
implantati
implantatorum
Dat.
implantato
—
Acc.
implantatum
implantatos
Voc.
implantate
implantati
Abl.
implantato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
implantata
implantatae
Gen.
implantatae
implantatarum
Dat.
implantatae
—
Acc.
implantatam
implantatas
Voc.
implantata
implantatae
Abl.
implantata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
implantatum
implantata
Gen.
implantati
implantatorum
Dat.
implantato
—
Acc.
implantatum
implantata
Voc.
implantatum
implantata
Abl.
implantato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
implantandus
—
Gen.
implantandi
—
Dat.
implantando
—
Acc.
implantandum
—
Voc.
implantande
—
Abl.
implantando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
implantanda
—
Gen.
implantandae
—
Dat.
implantandae
—
Acc.
implantandam
—
Voc.
implantanda
—
Abl.
implantanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
implantandum
—
Gen.
implantandi
—
Dat.
implantando
—
Acc.
implantandum
—
Voc.
implantandum
—
Abl.
implantando
—

Supines

accusative: implantatum; ablative: implantatu

Examples

No examples found.