impertio, impertire, impertivi, impertitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th

Frequency:
Lesser

bestow, impart, give a share (of); communicate (w/DAT);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1impertioimpertimus
2impertisimpertitis
3impertitimpertiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentimpertire
activeperfectimpertivisse
passivepresentimpertiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
imperti
impertite
future
PersonSingularPlural
2
impertito
impertitote
3
impertito
impertiunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
impertire
impertimini
future
PersonSingularPlural
2
impertitor
—
3
impertitor
impertiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
impertitus
impertiti
Gen.
impertiti
impertitorum
Dat.
impertito
—
Acc.
impertitum
impertitos
Voc.
impertite
impertiti
Abl.
impertito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
impertita
impertitae
Gen.
impertitae
impertitarum
Dat.
impertitae
—
Acc.
impertitam
impertitas
Voc.
impertita
impertitae
Abl.
impertita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
impertitum
impertita
Gen.
impertiti
impertitorum
Dat.
impertito
—
Acc.
impertitum
impertita
Voc.
impertitum
impertita
Abl.
impertito
—

Supines

accusative: impertitum; ablative: impertitu