impello, impellere, impuli, impulsus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

drive/persuade/impel; urge on/action; push/thrust/strike against; overthrow;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1impelloimpellimus
2impellisimpellitis
3impellitimpellunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentimpellere
activeperfectimpulisse
passivepresentimpelli

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
impelle
impellite
future
PersonSingularPlural
2
impellito
impellitote
3
impellito
impellunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
impellere
impellimini
future
PersonSingularPlural
2
impellitor
—
3
impellitor
impelluntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
impulsus
impulsi
Gen.
impulsi
impulsorum
Dat.
impulso
—
Acc.
impulsum
impulsos
Voc.
impulse
impulsi
Abl.
impulso
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
impulsa
impulsae
Gen.
impulsae
impulsarum
Dat.
impulsae
—
Acc.
impulsam
impulsas
Voc.
impulsa
impulsae
Abl.
impulsa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
impulsum
impulsa
Gen.
impulsi
impulsorum
Dat.
impulso
—
Acc.
impulsum
impulsa
Voc.
impulsum
impulsa
Abl.
impulso
—

Supines

accusative: impulsum; ablative: impulsu

Examples

No examples found.