impartio, impartire, impartivi, impartitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short

bestow, impart, give a share (of); communicate (w/DAT); (=impertio);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1impartioimpartimus
2impartisimpartitis
3impartitimpartiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentimpartire
activeperfectimpartivisse
passivepresentimpartiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
imparti
impartite
future
PersonSingularPlural
2
impartito
impartitote
3
impartito
impartiunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
impartire
impartimini
future
PersonSingularPlural
2
impartitor
—
3
impartitor
impartiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
impartitus
impartiti
Gen.
impartiti
impartitorum
Dat.
impartito
—
Acc.
impartitum
impartitos
Voc.
impartite
impartiti
Abl.
impartito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
impartita
impartitae
Gen.
impartitae
impartitarum
Dat.
impartitae
—
Acc.
impartitam
impartitas
Voc.
impartita
impartitae
Abl.
impartita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
impartitum
impartita
Gen.
impartiti
impartitorum
Dat.
impartito
—
Acc.
impartitum
impartita
Voc.
impartitum
impartita
Abl.
impartito
—

Supines

accusative: impartitum; ablative: impartitu

Examples

No examples found.