immuto, immutare, immutavi, immutatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

change, alter, transform;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1immutoimmutamus
2immutasimmutatis
3immutatimmutant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentimmutare
activeperfectimmutavisse
passivepresentimmutari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
immuta
immutate
future
PersonSingularPlural
2
immutato
immutatote
3
immutato
immutanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
immutare
immutamini
future
PersonSingularPlural
2
immutator
—
3
immutator
immutantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
immutatus
immutati
Gen.
immutati
immutatorum
Dat.
immutato
—
Acc.
immutatum
immutatos
Voc.
immutate
immutati
Abl.
immutato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
immutata
immutatae
Gen.
immutatae
immutatarum
Dat.
immutatae
—
Acc.
immutatam
immutatas
Voc.
immutata
immutatae
Abl.
immutata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
immutatum
immutata
Gen.
immutati
immutatorum
Dat.
immutato
—
Acc.
immutatum
immutata
Voc.
immutatum
immutata
Abl.
immutato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
immutandus
—
Gen.
immutandi
—
Dat.
immutando
—
Acc.
immutandum
—
Voc.
immutande
—
Abl.
immutando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
immutanda
—
Gen.
immutandae
—
Dat.
immutandae
—
Acc.
immutandam
—
Voc.
immutanda
—
Abl.
immutanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
immutandum
—
Gen.
immutandi
—
Dat.
immutando
—
Acc.
immutandum
—
Voc.
immutandum
—
Abl.
immutando
—

Supines

accusative: immutatum; ablative: immutatu