immitto, immittere, immisi, immissus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent

send in/to/into/against; cause to go; insert; hurl/throw in; let go/in; allow;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1immittoimmittimus
2immittisimmittitis
3immittitimmittunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentimmittere
activeperfectimmisisse
passivepresentimmitti

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
immitte
immittite
future
PersonSingularPlural
2
immittito
immittitote
3
immittito
immittunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
immittere
immittimini
future
PersonSingularPlural
2
immittitor
—
3
immittitor
immittuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
immissus
immissi
Gen.
immissi
immissorum
Dat.
immisso
—
Acc.
immissum
immissos
Voc.
immisse
immissi
Abl.
immisso
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
immissa
immissae
Gen.
immissae
immissarum
Dat.
immissae
—
Acc.
immissam
immissas
Voc.
immissa
immissae
Abl.
immissa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
immissum
immissa
Gen.
immissi
immissorum
Dat.
immisso
—
Acc.
immissum
immissa
Voc.
immissum
immissa
Abl.
immisso
—

Supines

accusative: immissum; ablative: immissu

Examples

No examples found.