imitor, imitari, imitatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

imitate/copy/mimic; follow; make an imitation/reproduction; resemble; simulate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1imitorimitamur
2imitarisimitamini
3imitaturimitantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentimitari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
imitare
imitamini
future
PersonSingularPlural
2
imitator
—
3
imitator
imitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
imitatus
imitati
Gen.
imitati
imitatorum
Dat.
imitato
—
Acc.
imitatum
imitatos
Voc.
imitate
imitati
Abl.
imitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
imitata
imitatae
Gen.
imitatae
imitatarum
Dat.
imitatae
—
Acc.
imitatam
imitatas
Voc.
imitata
imitatae
Abl.
imitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
imitatum
imitata
Gen.
imitati
imitatorum
Dat.
imitato
—
Acc.
imitatum
imitata
Voc.
imitatum
imitata
Abl.
imitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
imitandus
—
Gen.
imitandi
—
Dat.
imitando
—
Acc.
imitandum
—
Voc.
imitande
—
Abl.
imitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
imitanda
—
Gen.
imitandae
—
Dat.
imitandae
—
Acc.
imitandam
—
Voc.
imitanda
—
Abl.
imitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
imitandum
—
Gen.
imitandi
—
Dat.
imitando
—
Acc.
imitandum
—
Voc.
imitandum
—
Abl.
imitando
—

Supines

accusative: imitatum; ablative: imitatu