Skip to content

illatro

illatro, illatrare, -, -

Verb · 1st conjugation · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Field:
Poetry

bark;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1illatroillatramus
2illatrasillatratis
3illatratillatrant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentillatrare
passivepresentillatrari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
illatra
illatrate
future
PersonSingularPlural
2
illatrato
illatratote
3
illatrato
illatranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
illatrare
illatramini
future
PersonSingularPlural
2
illatrator
—
3
illatrator
illatrantor

Participles

Present Active Participle

neuter

CaseSingularPlural
Nom.—
illatrantia
Acc.
illatrans
illatrantia
Voc.—
illatrantia

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
illatrandus
—
Gen.
illatrandi
—
Dat.
illatrando
—
Acc.
illatrandum
—
Voc.
illatrande
—
Abl.
illatrando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
illatranda
—
Gen.
illatrandae
—
Dat.
illatrandae
—
Acc.
illatrandam
—
Voc.
illatranda
—
Abl.
illatranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
illatrandum
—
Gen.
illatrandi
—
Dat.
illatrando
—
Acc.
illatrandum
—
Voc.
illatrandum
—
Abl.
illatrando
—

Text excerpts

Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

No examples found.