illaboro, illaborare, illaboravi, illaboratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

work (at); (w/DAT);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1illaboroillaboramus
2illaborasillaboratis
3illaboratillaborant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentillaborare
activeperfectillaboravisse
passivepresentillaborari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
illabora
illaborate
future
PersonSingularPlural
2
illaborato
illaboratote
3
illaborato
illaboranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
illaborare
illaboramini
future
PersonSingularPlural
2
illaborator
—
3
illaborator
illaborantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
illaboratus
illaborati
Gen.
illaborati
illaboratorum
Dat.
illaborato
—
Acc.
illaboratum
illaboratos
Voc.
illaborate
illaborati
Abl.
illaborato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
illaborata
illaboratae
Gen.
illaboratae
illaboratarum
Dat.
illaboratae
—
Acc.
illaboratam
illaboratas
Voc.
illaborata
illaboratae
Abl.
illaborata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
illaboratum
illaborata
Gen.
illaborati
illaboratorum
Dat.
illaborato
—
Acc.
illaboratum
illaborata
Voc.
illaboratum
illaborata
Abl.
illaborato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
illaborandus
—
Gen.
illaborandi
—
Dat.
illaborando
—
Acc.
illaborandum
—
Voc.
illaborande
—
Abl.
illaborando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
illaboranda
—
Gen.
illaborandae
—
Dat.
illaborandae
—
Acc.
illaborandam
—
Voc.
illaboranda
—
Abl.
illaboranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
illaborandum
—
Gen.
illaborandi
—
Dat.
illaborando
—
Acc.
illaborandum
—
Voc.
illaborandum
—
Abl.
illaborando
—

Supines

accusative: illaboratum; ablative: illaboratu

Examples

No examples found.