hinnio
hinnio, hinnire, hinnivi, hinnitus
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Lesser
neigh;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | hinnio | hinnimus |
| 2 | hinnis | hinnitis |
| 3 | hinnit | hinniunt |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | hinnire |
| active | perfect | hinnivisse |
| passive | present | hinniri |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | hinni | hinnite |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | hinnito | hinnitote |
| 3 | hinnito | hinniunto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | hinnire | hinnimini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | hinnitor | — |
| 3 | hinnitor | hinniuntor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | hinnitus | hinniti |
| Gen. | hinniti | hinnitorum |
| Dat. | hinnito | — |
| Acc. | hinnitum | hinnitos |
| Voc. | hinnite | hinniti |
| Abl. | hinnito | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | hinnita | hinnitae |
| Gen. | hinnitae | hinnitarum |
| Dat. | hinnitae | — |
| Acc. | hinnitam | hinnitas |
| Voc. | hinnita | hinnitae |
| Abl. | hinnita | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | hinnitum | hinnita |
| Gen. | hinniti | hinnitorum |
| Dat. | hinnito | — |
| Acc. | hinnitum | hinnita |
| Voc. | hinnitum | hinnita |
| Abl. | hinnito | — |
Supines
accusative: hinnitum; ablative: hinnitu
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
No examples found.
