hilaro, hilarare, hilaravi, hilaratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

cheer, gladden; give cheerful appearance to;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1hilarohilaramus
2hilarashilaratis
3hilarathilarant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresenthilarare
activeperfecthilaravisse
passivepresenthilarari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
hilara
hilarate
future
PersonSingularPlural
2
hilarato
hilaratote
3
hilarato
hilaranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
hilarare
hilaramini
future
PersonSingularPlural
2
hilarator
—
3
hilarator
hilarantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
hilaratus
hilarati
Gen.
hilarati
hilaratorum
Dat.
hilarato
—
Acc.
hilaratum
hilaratos
Voc.
hilarate
hilarati
Abl.
hilarato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
hilarata
hilaratae
Gen.
hilaratae
hilaratarum
Dat.
hilaratae
—
Acc.
hilaratam
hilaratas
Voc.
hilarata
hilaratae
Abl.
hilarata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
hilaratum
hilarata
Gen.
hilarati
hilaratorum
Dat.
hilarato
—
Acc.
hilaratum
hilarata
Voc.
hilaratum
hilarata
Abl.
hilarato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
hilarandus
—
Gen.
hilarandi
—
Dat.
hilarando
—
Acc.
hilarandum
—
Voc.
hilarande
—
Abl.
hilarando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
hilaranda
—
Gen.
hilarandae
—
Dat.
hilarandae
—
Acc.
hilarandam
—
Voc.
hilaranda
—
Abl.
hilaranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
hilarandum
—
Gen.
hilarandi
—
Dat.
hilarando
—
Acc.
hilarandum
—
Voc.
hilarandum
—
Abl.
hilarando
—

Supines

accusative: hilaratum; ablative: hilaratu