hejulor, hejulari, hejulatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Later
Field:
Religion

wail; lament;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1hejulorhejulamur
2hejularishejulamini
3hejulaturhejulantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresenthejulari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
hejulare
hejulamini
future
PersonSingularPlural
2
hejulator
—
3
hejulator
hejulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
hejulatus
hejulati
Gen.
hejulati
hejulatorum
Dat.
hejulato
—
Acc.
hejulatum
hejulatos
Voc.
hejulate
hejulati
Abl.
hejulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
hejulata
hejulatae
Gen.
hejulatae
hejulatarum
Dat.
hejulatae
—
Acc.
hejulatam
hejulatas
Voc.
hejulata
hejulatae
Abl.
hejulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
hejulatum
hejulata
Gen.
hejulati
hejulatorum
Dat.
hejulato
—
Acc.
hejulatum
hejulata
Voc.
hejulatum
hejulata
Abl.
hejulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
hejulandus
—
Gen.
hejulandi
—
Dat.
hejulando
—
Acc.
hejulandum
—
Voc.
hejulande
—
Abl.
hejulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
hejulanda
—
Gen.
hejulandae
—
Dat.
hejulandae
—
Acc.
hejulandam
—
Voc.
hejulanda
—
Abl.
hejulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
hejulandum
—
Gen.
hejulandi
—
Dat.
hejulando
—
Acc.
hejulandum
—
Voc.
hejulandum
—
Abl.
hejulando
—

Supines

accusative: hejulatum; ablative: hejulatu

Examples

No examples found.