halito, halitare, halitavi, halitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Later
Field:
Bio/Medical

breathe;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1halitohalitamus
2halitashalitatis
3halitathalitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresenthalitare
activeperfecthalitavisse
passivepresenthalitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
halita
halitate
future
PersonSingularPlural
2
halitato
halitatote
3
halitato
halitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
halitare
halitamini
future
PersonSingularPlural
2
halitator
—
3
halitator
halitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
halitatus
halitati
Gen.
halitati
halitatorum
Dat.
halitato
—
Acc.
halitatum
halitatos
Voc.
halitate
halitati
Abl.
halitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
halitata
halitatae
Gen.
halitatae
halitatarum
Dat.
halitatae
—
Acc.
halitatam
halitatas
Voc.
halitata
halitatae
Abl.
halitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
halitatum
halitata
Gen.
halitati
halitatorum
Dat.
halitato
—
Acc.
halitatum
halitata
Voc.
halitatum
halitata
Abl.
halitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
halitandus
—
Gen.
halitandi
—
Dat.
halitando
—
Acc.
halitandum
—
Voc.
halitande
—
Abl.
halitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
halitanda
—
Gen.
halitandae
—
Dat.
halitandae
—
Acc.
halitandam
—
Voc.
halitanda
—
Abl.
halitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
halitandum
—
Gen.
halitandi
—
Dat.
halitando
—
Acc.
halitandum
—
Voc.
halitandum
—
Abl.
halitando
—

Supines

accusative: halitatum; ablative: halitatu

Examples

No examples found.