haesito, haesitare, haesitavi, haesitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

stick hesitate, be undecided; be stuck;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1haesitohaesitamus
2haesitashaesitatis
3haesitathaesitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresenthaesitare
activeperfecthaesitavisse
passivepresenthaesitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
haesita
haesitate
future
PersonSingularPlural
2
haesitato
haesitatote
3
haesitato
haesitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
haesitare
haesitamini
future
PersonSingularPlural
2
haesitator
—
3
haesitator
haesitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
haesitatus
haesitati
Gen.
haesitati
haesitatorum
Dat.
haesitato
—
Acc.
haesitatum
haesitatos
Voc.
haesitate
haesitati
Abl.
haesitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
haesitata
haesitatae
Gen.
haesitatae
haesitatarum
Dat.
haesitatae
—
Acc.
haesitatam
haesitatas
Voc.
haesitata
haesitatae
Abl.
haesitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
haesitatum
haesitata
Gen.
haesitati
haesitatorum
Dat.
haesitato
—
Acc.
haesitatum
haesitata
Voc.
haesitatum
haesitata
Abl.
haesitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
haesitandus
—
Gen.
haesitandi
—
Dat.
haesitando
—
Acc.
haesitandum
—
Voc.
haesitande
—
Abl.
haesitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
haesitanda
—
Gen.
haesitandae
—
Dat.
haesitandae
—
Acc.
haesitandam
—
Voc.
haesitanda
—
Abl.
haesitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
haesitandum
—
Gen.
haesitandi
—
Dat.
haesitando
—
Acc.
haesitandum
—
Voc.
haesitandum
—
Abl.
haesitando
—

Supines

accusative: haesitatum; ablative: haesitatu

Examples

No examples found.