habituo, habituare, habituavi, habituatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

habituate, bring into condition/habit (body); (PASS) be conditioned/in habit;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1habituohabituamus
2habituashabituatis
3habituathabituant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresenthabituare
activeperfecthabituavisse
passivepresenthabituari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
habitua
habituate
future
PersonSingularPlural
2
habituato
habituatote
3
habituato
habituanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
habituare
habituamini
future
PersonSingularPlural
2
habituator
—
3
habituator
habituantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
habituatus
habituati
Gen.
habituati
habituatorum
Dat.
habituato
—
Acc.
habituatum
habituatos
Voc.
habituate
habituati
Abl.
habituato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
habituata
habituatae
Gen.
habituatae
habituatarum
Dat.
habituatae
—
Acc.
habituatam
habituatas
Voc.
habituata
habituatae
Abl.
habituata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
habituatum
habituata
Gen.
habituati
habituatorum
Dat.
habituato
—
Acc.
habituatum
habituata
Voc.
habituatum
habituata
Abl.
habituato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
habituandus
—
Gen.
habituandi
—
Dat.
habituando
—
Acc.
habituandum
—
Voc.
habituande
—
Abl.
habituando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
habituanda
—
Gen.
habituandae
—
Dat.
habituandae
—
Acc.
habituandam
—
Voc.
habituanda
—
Abl.
habituanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
habituandum
—
Gen.
habituandi
—
Dat.
habituando
—
Acc.
habituandum
—
Voc.
habituandum
—
Abl.
habituando
—

Supines

accusative: habituatum; ablative: habituatu

Examples

No examples found.