affinis, affinis:
Common · Noun · 3rd declension · variant: 3rd
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
relation (by marriage); neighbor; accomplice;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | affinis | affines |
| Gen. | affinis | affinium, affinum |
| Dat. | affini | affinibus |
| Acc. | affinem, affinim | affines |
| Voc. | affinis | affines |
| Abl. | affine, affini | affinibus |
Examples
- T
Aulularia
Titus Maccius Plautus
"...pugna in gallo gallinacio.] sed Megadorus meus affinis eccum incedit a foro. iam hunc non ausim praeterire, quin..." - G
Divus Claudius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...passurus se ab Silvani filio homine sibi affini admoneri, ne quid faciat quod conspici et derideri possit. Spectare..." - G
BELLUM IUGURTHINUM
Gaius Sallustius Crispus (Sallust)
"...quem minime decuit, propinquos per scelus vitam eripuit. Affinis amicos propinquos ceteros meos alium alia clades oppressit: capti..." - G
Liber VII
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...assidet Iuniae virgini, sponte primum — est enim affinis -, deinde etiam ex auctoritate pontificum. Nam virgines, cum vi morbi..." - G
Liber IV
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...Vivit cum Spurinna, vivit cum Antonino, quorum alteri affinis, utrique contubernalis est. Possis ex hoc facere coniecturam, quam..."