gratificor, gratificari, gratificatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

oblige, gratify, humor, show kindness to; bestow, make a present of;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1gratificorgratificamur
2gratificarisgratificamini
3gratificaturgratificantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentgratificari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
gratificare
gratificamini
future
PersonSingularPlural
2
gratificator
—
3
gratificator
gratificantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
gratificatus
gratificati
Gen.
gratificati
gratificatorum
Dat.
gratificato
—
Acc.
gratificatum
gratificatos
Voc.
gratificate
gratificati
Abl.
gratificato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
gratificata
gratificatae
Gen.
gratificatae
gratificatarum
Dat.
gratificatae
—
Acc.
gratificatam
gratificatas
Voc.
gratificata
gratificatae
Abl.
gratificata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
gratificatum
gratificata
Gen.
gratificati
gratificatorum
Dat.
gratificato
—
Acc.
gratificatum
gratificata
Voc.
gratificatum
gratificata
Abl.
gratificato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
gratificandus
—
Gen.
gratificandi
—
Dat.
gratificando
—
Acc.
gratificandum
—
Voc.
gratificande
—
Abl.
gratificando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
gratificanda
—
Gen.
gratificandae
—
Dat.
gratificandae
—
Acc.
gratificandam
—
Voc.
gratificanda
—
Abl.
gratificanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
gratificandum
—
Gen.
gratificandi
—
Dat.
gratificando
—
Acc.
gratificandum
—
Voc.
gratificandum
—
Abl.
gratificando
—

Supines

accusative: gratificatum; ablative: gratificatu

Examples

No examples found.