granum
granum, grani
Neuter · Noun · 2nd declension
- Frequency:
- Lesser
grain; seed;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | granum | grana |
| Gen. | grani | granorum |
| Dat. | grano | granis |
| Acc. | granum | grana |
| Voc. | granum | grana |
| Abl. | grano | granis |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Poenulus
Titus Maccius Plautus
"...ullam Veneri umquam immolarit hostiam quive ullum turis granum sacruficaverit. nam ego hodie infelix dis meis iratissumis..." - T
Stichus
Titus Maccius Plautus
"...ilico ubi ille poscit denegavit dare se granum tritici. hercle qui aequom postulabat ille senex, quando quidem filiae..." - P
Metamorphoses X
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...concolor ortus, qualem, quae lento celant sub cortice granum, punica ferre solent; brevis est tamen usus in illo..." - Q
Sermones II
Quintus Horatius Flaccus (Horace) from Sermones
"...longo fuste neque illinc audeat esuriens dominus contingere granum ac potius foliis parcus vescatur amaris; si positis intus..."
