graecor, graecari, graecatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Cassell's Latin Dictionary

imitate the Greeks;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1graecorgraecamur
2graecarisgraecamini
3graecaturgraecantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentgraecari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
graecare
graecamini
future
PersonSingularPlural
2
graecator
—
3
graecator
graecantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
graecatus
graecati
Gen.
graecati
graecatorum
Dat.
graecato
—
Acc.
graecatum
graecatos
Voc.
graecate
graecati
Abl.
graecato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
graecata
graecatae
Gen.
graecatae
graecatarum
Dat.
graecatae
—
Acc.
graecatam
graecatas
Voc.
graecata
graecatae
Abl.
graecata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
graecatum
graecata
Gen.
graecati
graecatorum
Dat.
graecato
—
Acc.
graecatum
graecata
Voc.
graecatum
graecata
Abl.
graecato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
graecandus
—
Gen.
graecandi
—
Dat.
graecando
—
Acc.
graecandum
—
Voc.
graecande
—
Abl.
graecando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
graecanda
—
Gen.
graecandae
—
Dat.
graecandae
—
Acc.
graecandam
—
Voc.
graecanda
—
Abl.
graecanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
graecandum
—
Gen.
graecandi
—
Dat.
graecando
—
Acc.
graecandum
—
Voc.
graecandum
—
Abl.
graecando
—

Supines

accusative: graecatum; ablative: graecatu

Examples

No examples found.