gemino, geminare, geminavi, geminatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

double; repeat; double the force of; pair (with);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1geminogeminamus
2geminasgeminatis
3geminatgeminant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentgeminare
activeperfectgeminavisse
passivepresentgeminari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
gemina
geminate
future
PersonSingularPlural
2
geminato
geminatote
3
geminato
geminanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
geminare
geminamini
future
PersonSingularPlural
2
geminator
—
3
geminator
geminantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
geminatus
geminati
Gen.
geminati
geminatorum
Dat.
geminato
—
Acc.
geminatum
geminatos
Voc.
geminate
geminati
Abl.
geminato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
geminata
geminatae
Gen.
geminatae
geminatarum
Dat.
geminatae
—
Acc.
geminatam
geminatas
Voc.
geminata
geminatae
Abl.
geminata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
geminatum
geminata
Gen.
geminati
geminatorum
Dat.
geminato
—
Acc.
geminatum
geminata
Voc.
geminatum
geminata
Abl.
geminato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
geminandus
—
Gen.
geminandi
—
Dat.
geminando
—
Acc.
geminandum
—
Voc.
geminande
—
Abl.
geminando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
geminanda
—
Gen.
geminandae
—
Dat.
geminandae
—
Acc.
geminandam
—
Voc.
geminanda
—
Abl.
geminanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
geminandum
—
Gen.
geminandi
—
Dat.
geminando
—
Acc.
geminandum
—
Voc.
geminandum
—
Abl.
geminando
—

Supines

accusative: geminatum; ablative: geminatu

Examples