fumifico, fumificare, fumificavi, fumificatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Calepinus
Age:
Neo-Latin

smoke (a cigar);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1fumificofumificamus
2fumificasfumificatis
3fumificatfumificant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentfumificare
activeperfectfumificavisse
passivepresentfumificari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
fumifica
fumificate
future
PersonSingularPlural
2
fumificato
fumificatote
3
fumificato
fumificanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
fumificare
fumificamini
future
PersonSingularPlural
2
fumificator
—
3
fumificator
fumificantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
fumificatus
fumificati
Gen.
fumificati
fumificatorum
Dat.
fumificato
—
Acc.
fumificatum
fumificatos
Voc.
fumificate
fumificati
Abl.
fumificato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
fumificata
fumificatae
Gen.
fumificatae
fumificatarum
Dat.
fumificatae
—
Acc.
fumificatam
fumificatas
Voc.
fumificata
fumificatae
Abl.
fumificata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
fumificatum
fumificata
Gen.
fumificati
fumificatorum
Dat.
fumificato
—
Acc.
fumificatum
fumificata
Voc.
fumificatum
fumificata
Abl.
fumificato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
fumificandus
—
Gen.
fumificandi
—
Dat.
fumificando
—
Acc.
fumificandum
—
Voc.
fumificande
—
Abl.
fumificando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
fumificanda
—
Gen.
fumificandae
—
Dat.
fumificandae
—
Acc.
fumificandam
—
Voc.
fumificanda
—
Abl.
fumificanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
fumificandum
—
Gen.
fumificandi
—
Dat.
fumificando
—
Acc.
fumificandum
—
Voc.
fumificandum
—
Abl.
fumificando
—

Supines

accusative: fumificatum; ablative: fumificatu

Examples

No examples found.