fugitivus
fugitivus, fugitivi
Masculine · Noun · 2nd declension
- Frequency:
- Lesser
fugitive; deserter; runaway slave;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | fugitivus | fugitivi |
| Gen. | fugitivi | fugitivorum |
| Dat. | fugitivo | fugitivis |
| Acc. | fugitivum | fugitivos |
| Voc. | fugitive | fugitivi |
| Abl. | fugitivo | fugitivis |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- Q
Sermones II
Quintus Horatius Flaccus (Horace) from Sermones
"...quamvis periurus erit, sine gente, cruentus sanguine fraterno, fugitivus, ne tamen illi tu comes exterior, si postulet..." - A
Liber IV
Aulus Gellius
"...recte possit, quid morbi vitiive cuique sit, quis fugitivus errove sit noxave solutus non sit." Propterea quaesierunt iureconsulti..." - A
Liber XI
Aulus Gellius
"...Sabinus dicit furem esse hominis iudicatum, qui, cum fugitivus praeter oculos forte domini iret, obtentu togae tamquam..." Liber XI
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...didicere manus Deccare protervae. non miror furem, qui fugitivus eras. LV Hortatur fieri quod te Lupus, Urbice, patrem..."- P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...nulla dictis fides et a domino noscebatur condicione fugitivus, nomine Geta, sumptum de eo supplicium in servilem modum..."
