frumentor, frumentari, frumentatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser

get grain, forage;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1frumentorfrumentamur
2frumentarisfrumentamini
3frumentaturfrumentantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentfrumentari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
frumentare
frumentamini
future
PersonSingularPlural
2
frumentator
—
3
frumentator
frumentantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
frumentatus
frumentati
Gen.
frumentati
frumentatorum
Dat.
frumentato
—
Acc.
frumentatum
frumentatos
Voc.
frumentate
frumentati
Abl.
frumentato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
frumentata
frumentatae
Gen.
frumentatae
frumentatarum
Dat.
frumentatae
—
Acc.
frumentatam
frumentatas
Voc.
frumentata
frumentatae
Abl.
frumentata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
frumentatum
frumentata
Gen.
frumentati
frumentatorum
Dat.
frumentato
—
Acc.
frumentatum
frumentata
Voc.
frumentatum
frumentata
Abl.
frumentato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
frumentandus
—
Gen.
frumentandi
—
Dat.
frumentando
—
Acc.
frumentandum
—
Voc.
frumentande
—
Abl.
frumentando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
frumentanda
—
Gen.
frumentandae
—
Dat.
frumentandae
—
Acc.
frumentandam
—
Voc.
frumentanda
—
Abl.
frumentanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
frumentandum
—
Gen.
frumentandi
—
Dat.
frumentando
—
Acc.
frumentandum
—
Voc.
frumentandum
—
Abl.
frumentando
—

Supines

accusative: frumentatum; ablative: frumentatu

Examples

No examples found.