frico, fricare, fricui, frictus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

rub, chafe;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1fricofricamus
2fricasfricatis
3fricatfricant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentfricare
activeperfectfricuisse
passivepresentfricari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
frica
fricate
future
PersonSingularPlural
2
fricato
fricatote
3
fricato
fricanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
fricare
fricamini
future
PersonSingularPlural
2
fricator
—
3
fricator
fricantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
frictus
fricti
Gen.
fricti
frictorum
Dat.
fricto
—
Acc.
frictum
frictos
Voc.
fricte
fricti
Abl.
fricto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
fricta
frictae
Gen.
frictae
frictarum
Dat.
frictae
—
Acc.
frictam
frictas
Voc.
fricta
frictae
Abl.
fricta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
frictum
fricta
Gen.
fricti
frictorum
Dat.
fricto
—
Acc.
frictum
fricta
Voc.
frictum
fricta
Abl.
fricto
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
fricandus
—
Gen.
fricandi
—
Dat.
fricando
—
Acc.
fricandum
—
Voc.
fricande
—
Abl.
fricando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
fricanda
—
Gen.
fricandae
—
Dat.
fricandae
—
Acc.
fricandam
—
Voc.
fricanda
—
Abl.
fricanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
fricandum
—
Gen.
fricandi
—
Dat.
fricando
—
Acc.
fricandum
—
Voc.
fricandum
—
Abl.
fricando
—

Supines

accusative: frictum; ablative: frictu

Examples

No examples found.