aeterno, aeternare, aeternavi, aeternatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

immortalize; confer undying fame on;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1aeternoaeternamus
2aeternasaeternatis
3aeternataeternant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentaeternare
activeperfectaeternavisse
passivepresentaeternari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
aeterna
aeternate
future
PersonSingularPlural
2
aeternato
aeternatote
3
aeternato
aeternanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
aeternare
aeternamini
future
PersonSingularPlural
2
aeternator
—
3
aeternator
aeternantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
aeternatus
aeternati
Gen.
aeternati
aeternatorum
Dat.
aeternato
—
Acc.
aeternatum
aeternatos
Voc.
aeternate
aeternati
Abl.
aeternato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
aeternata
aeternatae
Gen.
aeternatae
aeternatarum
Dat.
aeternatae
—
Acc.
aeternatam
aeternatas
Voc.
aeternata
aeternatae
Abl.
aeternata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
aeternatum
aeternata
Gen.
aeternati
aeternatorum
Dat.
aeternato
—
Acc.
aeternatum
aeternata
Voc.
aeternatum
aeternata
Abl.
aeternato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
aeternandus
—
Gen.
aeternandi
—
Dat.
aeternando
—
Acc.
aeternandum
—
Voc.
aeternande
—
Abl.
aeternando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
aeternanda
—
Gen.
aeternandae
—
Dat.
aeternandae
—
Acc.
aeternandam
—
Voc.
aeternanda
—
Abl.
aeternanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
aeternandum
—
Gen.
aeternandi
—
Dat.
aeternando
—
Acc.
aeternandum
—
Voc.
aeternandum
—
Abl.
aeternando
—

Supines

accusative: aeternatum; ablative: aeternatu

Examples