formido, formidare, formidavi, formidatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

dread, fear, be afraid of; be afraid for (the safety of) (w/DAT);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1formidoformidamus
2formidasformidatis
3formidatformidant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentformidare
activeperfectformidavisse
passivepresentformidari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
formida
formidate
future
PersonSingularPlural
2
formidato
formidatote
3
formidato
formidanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
formidare
formidamini
future
PersonSingularPlural
2
formidator
—
3
formidator
formidantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
formidatus
formidati
Gen.
formidati
formidatorum
Dat.
formidato
—
Acc.
formidatum
formidatos
Voc.
formidate
formidati
Abl.
formidato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
formidata
formidatae
Gen.
formidatae
formidatarum
Dat.
formidatae
—
Acc.
formidatam
formidatas
Voc.
formidata
formidatae
Abl.
formidata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
formidatum
formidata
Gen.
formidati
formidatorum
Dat.
formidato
—
Acc.
formidatum
formidata
Voc.
formidatum
formidata
Abl.
formidato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
formidandus
—
Gen.
formidandi
—
Dat.
formidando
—
Acc.
formidandum
—
Voc.
formidande
—
Abl.
formidando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
formidanda
—
Gen.
formidandae
—
Dat.
formidandae
—
Acc.
formidandam
—
Voc.
formidanda
—
Abl.
formidanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
formidandum
—
Gen.
formidandi
—
Dat.
formidando
—
Acc.
formidandum
—
Voc.
formidandum
—
Abl.
formidando
—

Supines

accusative: formidatum; ablative: formidatu