flammigero, flammigerare, -, -:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short

flame; blaze;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1flammigeroflammigeramus
2flammigerasflammigeratis
3flammigeratflammigerant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentflammigerare
passivepresentflammigerari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
flammigera
flammigerate
future
PersonSingularPlural
2
flammigerato
flammigeratote
3
flammigerato
flammigeranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
flammigerare
flammigeramini
future
PersonSingularPlural
2
flammigerator
—
3
flammigerator
flammigerantor

Participles

Present Active Participle

neuter

CaseSingularPlural
Nom.—
flammigerantia
Acc.
flammigerans
flammigerantia
Voc.—
flammigerantia

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
flammigerandus
—
Gen.
flammigerandi
—
Dat.
flammigerando
—
Acc.
flammigerandum
—
Voc.
flammigerande
—
Abl.
flammigerando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
flammigeranda
—
Gen.
flammigerandae
—
Dat.
flammigerandae
—
Acc.
flammigerandam
—
Voc.
flammigeranda
—
Abl.
flammigeranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
flammigerandum
—
Gen.
flammigerandi
—
Dat.
flammigerando
—
Acc.
flammigerandum
—
Voc.
flammigerandum
—
Abl.
flammigerando
—