flammo, flammare, flammavi, flammatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

inflame, set on fire; excite;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1flammoflammamus
2flammasflammatis
3flammatflammant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentflammare
activeperfectflammavisse
passivepresentflammari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
flamma
flammate
future
PersonSingularPlural
2
flammato
flammatote
3
flammato
flammanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
flammare
flammamini
future
PersonSingularPlural
2
flammator
—
3
flammator
flammantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
flammatus
flammati
Gen.
flammati
flammatorum
Dat.
flammato
—
Acc.
flammatum
flammatos
Voc.
flammate
flammati
Abl.
flammato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
flammata
flammatae
Gen.
flammatae
flammatarum
Dat.
flammatae
—
Acc.
flammatam
flammatas
Voc.
flammata
flammatae
Abl.
flammata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
flammatum
flammata
Gen.
flammati
flammatorum
Dat.
flammato
—
Acc.
flammatum
flammata
Voc.
flammatum
flammata
Abl.
flammato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
flammandus
—
Gen.
flammandi
—
Dat.
flammando
—
Acc.
flammandum
—
Voc.
flammande
—
Abl.
flammando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
flammanda
—
Gen.
flammandae
—
Dat.
flammandae
—
Acc.
flammandam
—
Voc.
flammanda
—
Abl.
flammanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
flammandum
—
Gen.
flammandi
—
Dat.
flammando
—
Acc.
flammandum
—
Voc.
flammandum
—
Abl.
flammando
—

Supines

accusative: flammatum; ablative: flammatu

Examples

No examples found.